आता किंवा भविष्यात कोणत्या गोष्टी आजिबात करायच्या नाहीत, हे लक्षात घेण्यासाठी आपल्या भूतकाळाचा विचार, करायला शिकूयात.

इतरांच्या अज्ञानावर हसणे व त्यांचा गैरफायदा घेणे म्हणजे मूर्खपणा, त्यांना अज्ञानावर मात करायचा मार्ग दाखवणे म्हणजे शहाणपणा.

आपल्या मागणीला नकार आल्यास अजून अनुभव घेऊया, तज्ञांकडून नवीन कौशल्य शिकूया, थोडी वाट बघूया आणि पुन्हा मागणी करूया.

आपल्यावर अन्याय झालाय अस वाटल्यास, नम्रपणे, व्यावहारिक पद्धतीने व सभ्य भाषेत ते दुरूस्त करण्याची विनंती करायला शिकूया.

आपल्याला नकार ऐकण्याची भीती वाटत असेल तर, जास्त वेळा मागत राहूया, नकार ऐकूया, हळूहळू पचवायला शिकूया.

आपण सध्या करीत असलेले आपले काम आणखी चांगले करून दाखवणे, हीच आपल्या प्रगतीची व विकासाची गुरूकिल्ली आहे.

आपल्या खराब कामगिरीचे व कमी गुणांचे समर्थन करत बसण्याऐवजी, कामगिरी व गुण सुधारण्यासाठी तज्ञांची मदत मागायला शिकूया.

आपल्या मनातले आधीपासूनचे किंवा सध्याचे सगळे गैरसमज व कुरबुरी प्रामाणिकपणे मिटवून टाकून, मोकळ्या मनाचे व्हायला शिकूया.

वादाच्या व भांडणाच्या प्रसंगी समोरच्याने माफी मागण्याची वाट न बघता, आपण अगोदर माफी मागून, पुढाकार घ्यायला शिकूया.

“त्याची चूक आहे त्याने क्षमा मागावी” या दुबळ्या व्रुत्तीपेक्षा आपण “अगोदर क्षमा मागायला शिकूया” आणि सबळ होऊया.