मनापासून बोललेलं मनालाच समजेल, ह्रदयापासून बोललेलं ह्रदयालाच समजेल व तर्कापासून बोललेलं तर्कालाच समजेल, समोरचा व आपण कोणत्या पातळीवरून बोलतोय ते शोधायला शिकूया.

जास्त प्रभावी बनण्यासाठी प्रत्येक संधी व जबाबदारी यांमधील संभाव्य आर्थिक, मानसिक, कौटुंबिक व सामाजिक परिणाम सुरूवातीपासूनच माहीत करून घ्यायला शिकूया.

काम कसे करावे? हे सांगण्याऐवजी, काय काम करायचे? व कोणती तत्वे व नियम पाळायचे? हे सांगावे लागते, ते जबाबदार, अग्रक्रमी व स्वनियंत्रित आहेत असे समजूया.

इतरांच्या धारणांना व विचारांना प्रश्नचिन्ह लावणाऱ्यांपेक्षा स्वतःच्या धारणांना व विचारांना प्रश्नचिन्ह लावून तपासून बघणारेच खरे हिंमतवान असू शकतात, तसे बनायला शिकूया.

धमक आहे पण समज नाही किंवा समज आहे पण धमक नाही, या अवस्थांऐवजी धमक आणि समज यांमधील समतोल व संतुलन साधायला अर्थात प्रगल्भ व्हायला शिकूया.

शब्दांना किंवा वाक्यांना तेव्हाच अर्थ प्राप्त होतो जेव्हा आपण स्वतःला आणि इतरांना दिल्यावर ते शब्द किंवा वाक्य मनापासून पाळायला व जगायला शिकतो.

आपली स्वतःची किंमत जर इतर मोठया किंवा छोटया लोकांबरोबर तुलना करून ठरत असेल तर, बाह्य गोष्टींना आपण अवास्तव महत्त्व देतो आहोत असे समजूया.

भावनिक व वैचारिक गुणदोषांसहीत विना अपेक्षा व विना शर्त स्वीकारले जाणे, ही आपली सर्वांची मूलभूत गरज आहे, स्वतःसहीत सर्वांची ही गरज पूर्ण करायला शिकूया.

एखाद्याशी तुलना करून किंवा एखाद्याची अपेक्षा पूर्ण करून मिळणारे प्रेम व आधार हा आपल्या स्वतःसाठीच एक सापळा ठरू शकतो, हे समजून घ्यायला शिकूया.

मोठ्या मनाचे होण्यासाठी जेव्हा आपल्याजवळ एकच किंवा दोनच पर्याय असतात, तेव्हा अजून तीन किंवा चार पर्याय शोधण्यासाठी प्रयत्न करायला शिकूयात.