जवळच्या नातेसंबंधात मतभेदांचा सामना करून, ते मान्य करून व संवाद साधून दोघांनाही मान्य होईल असा अपेक्षांचा एक संच निर्माण करण्यासाठी प्रयत्न करायला शिकूया.

“आपल्या अपेक्षा उघड आहेत, सामान्य आहेत, त्या सर्वांना माहिती आहेत, मान्य आहेत व सर्वजण त्या पाळणारही आहेत”, असे गृहित धरणे, हे आपल्या वादांचे मूळ असू शकते.

आपल्या भूमिका आणि उद्दिष्टे यांबाबतीत आपल्या स्वतःकडूनच्या किंवा इतरांकडूनच्या अपेक्षा अस्पष्ट व परस्परविरोधी असतील, तर ताणतणाव अटळच आहे, हे समजून घेऊया.

आपण सर्वजण मनातून फार हळवे व संवेदनशील असतो, फक्त आपल्या प्रत्येकाच्या हळव्या गोष्टी वेगवेगळ्या प्रकारच्या असतात, हे समजून घ्यायला शिकूया.

सर्वांशी समान प्रकारे वागायचे असेल प्रत्येकाशी वेगवेगळ्या पद्धतीने वागून व बोलून ते आपण करू शकतो कारण जितक्या व्यक्ती तितक्या समजूती व प्रकृती असतात, हे समजून घेऊया.

आपल्याला अगोदर समजून घेऊन, मग त्या समजूतीला साजेसं आपल्याशी वागावं व बोलावं, असं जसं आपल्याला वाटतं, तसंच ते इतरांनाही वाटत असतं, हे समजून घ्यायला शिकूया.

एखादी व्यक्ती आपल्याला जवळची वाटते तेव्हा त्या व्यक्तीला महत्वाच्या वाटणाऱ्या गोष्टी आपल्यालाही तितक्याच महत्वाच्या वाटू लागतात, म्हणून अशी व्यक्ती निवडण्यापूर्वी याचा पूर्ण विचार करूया.

इतरांना माणसासारखे वागवणे! म्हणजे इतरांना काय हवं आहे? आणि त्यांना खरोखर कशाची गरज आहे? हे आपण न ठरवणे! तर त्याचं त्यांनाच ठरवू देणे! हे समजून घ्यायचा आपण प्रयत्न करायला शिकूया.

आपल्या मनामध्ये काही ठसठसणाऱ्या, दुखऱ्या व जुनाट जखमा असतात, छोट्याशा धक्क्यानेही त्या आपल्याला पूनपुन्हा रक्तबंबाळ व विव्हळ करतात, त्या जखमा ओळखूया व बऱ्या करूया.

आपल्या वठवलेल्या पातळीवरील भूमिकांच्या वागण्याबोलण्यात आणि आपल्या स्वतःच्या असण्याच्या पातळीवरील भूमिकांच्या वागण्याबोलण्यात पडलेले अंतर म्हणजेच आपला दुटप्पीपणा.