आपल्या जीवनात आमूलाग्र बदल घडवून आणण्यासाठी कष्ट करणे व साधनसंपत्ती कमावणे यांबरोबरच आपल्या मनातल्या चुकीच्या धारणा, द्रुष्टीकोन व गृहितके यांवरही काम करूयात.

जगातील घटना, वस्तू आणि गोष्टी यांचं आपण स्वतः केलेलं वर्णन हे आपल्या स्वतःच्या पूर्वग्रहांचं, आकलन क्षमतेचं, धारणांचं, भावार्थाचं व गृहितकांचं वर्णन असतं.

आपल्या दाटूकमूटूक, खोट्या व दिखाऊ बोलण्याने व वागण्याने आपलं मूळ अस्तित्व झाकलं जात नाही, आपल्या वास्तविक जीवनात व आपल्या स्वभावात ते व्यक्त होतंच.

आपल्या स्वतःमध्ये, नातेसंबंधांमध्ये व परिस्थितीमध्येही बदल घडवायचा असेल तर सर्वात सोपा मार्ग म्हणजे आपल्या मनातील समज, दृष्टिकोन व हेतू बदलणे.

पुस्तकातून किंवा अनुभवातून आपण जे काही शिकलो ते जर आपण जीवनात अंमलात आणलं नाही, तर आपल्यात व न शिकलेल्यात, काहीच अंतर उरत नाही.

आपण कीतीही बीझी असलो तरीही, आपल्या आयुष्यात संतुलन साधण्यासाठी सर्वोच्च प्रधान्य आपण कशाला द्यावे? या प्रश्नाचे योग्य उत्तर शोधण्यासाठी निवांत वेळ काढायला शिकूया.

स्वतःला “बळीचा बकरा, परिस्थितीचं प्यादं, कोणाच्या हातचं बाहुलं किंवा दुर्दैवाचं फळ” समजणं, म्हणजे आशावाद व इच्छाशक्ती आपल्या मनातून नष्ट करणे.

नम्रता म्हणजे आपल्या सद्य परिस्थितीचा विनाअट स्वीकार करणे आणि त्या परिस्थितीला कारणीभूत असल्याबद्दल आपला स्वतःच्या जबाबदारीचा भाग स्वीकारणे.

आपलं आजच्या घडीचं अर्जंट व डोक्यावर बसलेलं काम व भविष्यातील उज्ज्वल यशासाठी गरजेचं महत्वाचं व अंतःकरणातील काम, या दोघांमध्ये संतुलन करायला शिकूयात.

महान व यशस्वी व्यक्तीला फॉलो करण्याऐवजी, ती व्यक्ती ज्या गहन व शाश्वत तत्वांना व मूल्यांना फॉलो करते त्यांना आपणही फॉलो करूया, आपणही यशस्वी होऊया.