रागावलेल्या मनःस्थितीत, कसलीही क्रुती न करता, प्रथम आपला राग कसा जाईल? याचा विचार करायला शिकूयात.

एखादे काम आपण कधी, कोठे, कसे करणार व ते तसे घडल्यास आपल्याला कसे वाटणार, याची तपशीलवार उजळणी अगोदर करायला शिकूया.

जाग्रुत होण्याचा सर्वोत्तम मार्ग म्हणजे दिवसभरातील घटनांमागील भावना, विचार, कारणमिमांसा व पर्याय शांतक्षणी लिहून काढणे.

आपण अस्वस्थ होतो ते आपल्या परिस्थितीमुळे नव्हे, तर त्याकडे पाहण्याच्या आपल्या अविवेकी, अवास्तव व तर्कदुष्ट दृष्टिकोनामुळे.

जेव्हा एका गोष्टीकडे आपण खूप लक्ष देऊन मेहनत करतो, तेव्हा दुसऱ्या गोष्टीकडे आपले दुर्लक्ष होऊन ती आपण सोडून देत असतो.

आपण कशा स्थितीत बसलो आहोत, याकडे लक्ष दिल्यावर किंवा त्याची फक्त जाणीव झाल्यावर, आपली बसण्याची स्थिती सुधारेल.

नातेसंबंधांमध्ये जुळवून घेताना, आपली जवळीक साधण्याची इच्छा व स्वतंत्र असण्याची इच्छा यांचा समतोल राखायला शिकूयात.

इतरांकडून सतत उच्च अपेक्षा ठेवून त्या पूर्ण न झाल्यास दोषारोप करण्यापेक्षा, आपल्याच उच्च अपेक्षा थोड्या कमी करायला शिकूयात.

लोकांशी वागताना व बोलताना त्यांच्यामध्ये चांगले काय आहे, ते शोधूयात व त्याबाबतच विचार करायला शिकूयात.

इतरांच्या वागण्याचा अर्थ काढण्याची व अनुमान लावण्याची सवय, तापदायक ठरल्यास, फक्त ते वागणं पाहून, पुढे जायला शिकायला हवे.