आपल्याला बरोबर दाखवणारी, आपल्या ईच्छा पूर्ण करणारी व आपले पूर्वग्रह योग्य ठरवणारी तथ्येच आपण शोधत बसतो.

समस्येविषयी निरपेक्ष व निपक्षपाती माहिती व तथ्ये योग्य प्रमाणात एकत्रित उपलब्ध नसणे, हेच चिंतेचे मूळ कारण आहे.

बाह्यजगातील व जगण्यातील कोलाहलातही, आपल्या अंतरंगात व अंतर्मनात शांतता प्रस्थापित करणे व टिकवणे, म्हणजे यश.

आपण काय खातोय? यांपेक्षा आपल्याला काय खातंय? कोण खातंय? किती व का खातंय? यामुळेच आजार जडतात.

चिंतामुक्ती व समस्या समाधान अटळ आहेत, जेव्हा वाईटात वाईट जे काही होईल, त्याचा आपण मानसिक स्तरावर स्विकार करू.

डोकं सुन्न, छातीत धडकी, पोटात गोळा, बेचव अन्न, उडालेली झोप म्हणजे आपण विचार करत नाही, तर चिंता करतोय.

जी गोष्ट काल घडून गेली त्याची चिंता कालच करून घेऊ, जी गोष्ट उद्या घडणार आहे त्याची चिंता उद्याच करायची ठरवू.

आपण दिलेल्या प्रतिक्रियेच्या परिणाम स्वरूप, संबंध सुधारण्याचा आपला हेतू, जर साध्य होत असेल, तर ती प्रतिक्रिया योग्य समजावी.

जवळच्या नातेसंबंधात दुसऱ्याच्या भावनांशी आपण सहमत नसलो तरीही त्यांच्या भावनांचा आदर करणे गरजेचे आहे.

जेव्हा राग येतो, विरोध करावासा वाटतो, तेव्हा स्वतःला सांगावे की, काहीतरी चांगले शिकण्याची ही एक चांगली संधी आहे.