आपल्या स्मृती व आठवणी, आपल्या नकळत काळानुरूप बदलत जातात, पण आपण मात्र त्यांच्या सत्यतेवर व विश्वासार्हतेवर ठाम असतो.

स्वतःवर प्रेम करणे म्हणजे स्वतःला काय वाटते व भावते ते लिहून काढणे, वाचणे व ऐकणे किंवा तोंडी शब्दांनी भावनांना वाट मोकळी करून देणे.

प्रेमळ सुसंवाद साधण्याच्या, आपल्या मार्गातील सर्वात मोठी अडचण म्हणजे आपल्या अंतर्मनात पुरून ठेवलेल्या, आपल्या नकारात्मक भावना.

मनातील नकारात्मक भावनांना टाळण्यासाठी, आपण वारंवार करत असलेली प्रत्येक क्रुती, नंतर आपले जीवन नियंत्रित करायला लागते.

जेव्हा आपल्या स्वतःच्याच भावना दुखावलेल्या असतात, तेव्हा इतरांच्या नाजूक भावना समजून घेऊन, त्यांचा आदर करणे, हे अवघड कार्य आहे.

आपापल्या मनातील बदलत जाणाऱ्या भावनांविषयी व गरजांविषयी एकमेकांशी बोलून संवाद साधणे, हे प्रेमळ नातेसंबंधाचे गमक आहे.

नातेसंबंधांमध्ये मनमोकळे होण्यासाठी आपल्याला स्वतःच्या व इतरांच्या नकारात्मक भावना हाताळायला शिकणे आवश्यक आहे.

भावना काळजीपूर्वक ऐकणे म्हणजे त्या नाकारण्याचे, त्या बदलण्याचे व त्या सुधारण्याचे सर्व प्रयत्न थांबवून, प्रेमळ व समंजस बनायला शिकणे.

नकारात्मक भावनांनी घेरल्यावर समजूतीने, आदराने, आस्थेवाईकपणे व क्रुतज्ञतेने बोलणे आपल्यासाठी अवघड असते, अशक्य नव्हे.

प्रिय व्यक्तीच्या नकारात्मक भावना, जर तक्रार समजून व्यक्तीशः घेतल्या, तर आपण बचावात्मक बनतो व संवाद बिघडवून टाकतो.