धकाधकीच्या जगामुळे आपलं जीवन फक्त १०% खडतर होतं, उरलेलं ९०% खडतर जीवन आपल्या त्या घडामोडींना हाताळण्याच्या पद्धतीमुळे होतं.

आपल्या कसल्याही समस्येची नेमकी शहानिशा करून त्यात सुधारणा करण्यासाठी लागणारे ‘आत्मपरीक्षण करणे’ हे कौशल्य सजगपणे शिकून घेऊया.

बदल घडवून आणण्यासाठी नेहमीपेक्षा काहीतरी वेगळं करू, राजीखुषीने करू, वागण्याबोलण्याची व त्याच्या परिणामांची जबाबदारी स्वीकारू.

आपण बदलत नाही कारण आपण आपापल्या वाट्याची जबाबदारी घेण्याऐवजी दोष देतो, समर्थन करतो, पुरावे सादर करतो आणि वाद घालत बसतो.

हुशार असणे, शिकलेले असणे व कुशल असणे पुरेसे नाही, प्रभावी होण्यासाठी आपले स्वतःचे विचार व धारणा आपल्याला शुद्ध करावे लागतात.

आमच्या रक्तातच राग आहे, अख्खं खानदान रागीट आहे म्हणून मी आहे, असं म्हणून आपल्याला फक्त सहानुभूती मिळेल, रागमुक्तीची अनुभूती नाही.

“कोणीतरी मला यातून सोडवावे”, असे वाटते तेव्हा हा “कोणीतरी” आपण स्वतःच होणे व त्यासाठी वारंवार प्रयत्न करणे म्हणजे पुढाकार घेणे.

आपल्या संपूर्ण आयुष्याची जबाबदारी इतर कोणावरही न फोडता, ती स्वतः स्विकारणे, ही नेतृत्व करण्याची, पहिली पायरी आहे.

प्रभावी व्यक्तीमत्वासाठी आवश्यक असणारे शुद्ध विचार म्हणजे उच्च जीवनमूल्यांवर आधारलेले, कुठेही न भरकटणारे विचार.

आपलं संपूर्ण बाह्य वर्तन व व्यक्तीमत्व हे पुर्णपणे आपल्या आंतरीक मान्यता व विचारांप्रमाणेच होत असते, याचे सदैव भान ठेवूया.