आपल्या निवडी व निर्णय जर आपल्या स्वप्नांशी व आकांक्षांशी विसंगत असतील तर, स्वतःच्या मनाला रिस्टार्ट व रिबूट करण्याची गरज आहे.

आयुष्य रसपूर्ण व चवदार बनवायचे असेल तर, आपल्याला सर्वच प्रकारच्या भावभावना, योग्य प्रमाणात अनुभवायला शिकायला हवे.

आपल्या इच्छाआकांक्षा व स्वप्ने आपल्याला भावनांच्या माध्यमातूनच कळतात, त्यांकडे दुर्लक्ष म्हणजे उज्वल भविष्याकडे पाठ.

जर आपण नकारात्मक भावनांना नकार द्यायला व लपवायला शिकलो तर, आपल्या सकारात्मक भावनांनाही आपण तसेच वागवू शकतो.

जेव्हा आपल्याला “बिलकूल वेळ पुरत नाही,” असे वाटून ताणतणाव जाणवतो तेव्हा, आपण ध्यानधारणा सुरू करायला हवी.

आपल्याला जे काही मिळते त्याबद्दल आनंद, समाधान व क्रुतज्ञता वाटत नसेल, तर आपण ध्यानधारणा करायला शिकूयात.

आयुष्यातील जबाबदाऱ्यांचे व स्वतःसह सर्वांच्या अपेक्षांचे, आपल्याला सतत ओझे वाटत असल्यास, ध्यानधारणा सुरू करूयात.

जवळच्या नात्यांमध्ये दोषारोप, टीकाटिप्पणी व जीवन गंभीर व साचलेले असेल तर; मैत्री, मौजमजा व दंगा फायद्याचा, न आवडला तरी.

आपली पात्रता, लायकी, क्षमता व शक्ती यांबद्दल आपल्याला वाटणाऱ्या शंकाकुशंका, आपण आपल्या पालकांकडून उचलून घेतो.

आयुष्यातील अडचणींच्या काळात, आपल्याला ‘खोल गर्तेत गेल्यासारखे,’ वाटणे, बालपणाच्या प्रेमाच्या कमतरतेमुळे असू शकते, ते वाढवूया.