ज्या गोष्टींचा आपण शोध घ्यायचा प्रयत्न करतो, त्याच गोष्टी उघडकीस येत जातात किंवा आपल्याला सापडत जातात.

भावनेच्या भरात स्वतःला व इतरांना दिलेली शाब्दिक वचने व स्वप्ने, आपल्याला आपल्या भावनांना दाबून-दडपून ठेवायला भाग पाडतात.

आपल्या मनातील कोलाहल व भावनिक वादळ शांत करायला, निसर्गाचं सान्निध्य हा एक प्रभावी उपाय आहे, तो वापरूया.

आपल्या गफलतींना मौल्यवान बनवण्याचा एक चांगला मार्ग म्हणजे त्यांमधून आपली ध्येयं व मूल्यं यांबद्दल काहीतरी शिकणे.

जवळच्या व्यक्ती आपल्याला मदत करू शकत नाहीत, जर आपण आपल्या अत्रुप्त नकारात्मक भावना त्यांच्यावर थोपवायला लागलो.

ज्या कारणामुळे आपण अस्वस्थ आहोत असे आपल्याला वाटते, ते कारण असण्याची शक्यता फक्त दहा टक्के असते, ईतर कारणे शोधायला शिकूया.

गतकाळातील अनिर्णित भावना मनात आल्यावर, आपण हळवे होतो व इतरांच्या प्रतिक्रिया, टीका, नकार, दूषणे यांना वैयक्तिक पातळीवर घेतो.

आनंदी व प्रेमळपणे रहावे अशी स्थिती असताना, जर आपण दुःखी व घाबरलेले असू, तर या आपल्या वर्षानुवर्षे दाबलेल्या दुखऱ्या भावना असतात.

ज्या नात्यामध्ये आपापल्या इच्छा व गरजा बोलण्याची, सहकार्य मागण्याची व नाही म्हणण्याची मुभा असेल, ते सुदृढ समजूया.

आपल्याला हवासा आधार व सहकार्य मागायला शिकले पाहिजे, कारण अंतःप्रेरणेने खूपच थोड्या नातेवाईकांना, हे न सांगता समजते.