“आपल्या मनाला काय व कसं वाटावं? हे आपल्या हातात आहे आणि आपण आपलं वाटणं आपल्याला हवं तसं आपण स्वतः बदलू शकतो,” हे समजून व पटवून घ्यायला शिकूयात.

कोणत्या भावभावना आपल्याला याव्यात यांवर आपलं नियंत्रण नाही, मात्र त्यांबद्दल आपल्याला काय व कसे वाटावे? व आपण काय व कसे करावे? यांवर संपूर्ण नियंत्रण आहे, हे समजून घ्यायला शिकूया.

एखाद्या वाईट घटनेबरोबर येणारा राग व दुःख यानंतर आपल्याला ‘वैफल्यग्रस्त’ वाटण्याऐवजी ‘शांत व संतुलित’ वाटेल अशा स्वरूपाच्या विचारांची आपण निवड करायला शिकूया.

शरीरात भीतीची लहर आल्यावर ‘भीऊ नको!, एवढे काय घाबरायचे?’, असे म्हणण्याऐवजी ‘ही आहे भीतीची लहर, ती येणार तशीच ती जाणार’, असं म्हणायला शिकूयात.

‘कळतंय पण वळत नाही’, म्हणजे आपल्याला एखादी गोष्ट पटली व समजली आहे असे वारंवार म्हणणे पण ती मनाला रूचलेली व मनात रुजलेली नसणे, हे समजून घ्यायला शिकूया.

आपण स्वतः विश्वास दाखवल्यास, सहकार्य केल्यास व चांगले वागल्यास आपल्याला समोरच्याकडूनही तसाच प्रतिसाद मिळण्याची जास्त शक्यता असते, हे समजून घ्यायला शिकूया.

जेव्हा एखादी गोष्ट आपली इच्छापूर्ती किंवा आपल्यावर मेहेरबानी वाटते तेव्हाच आपण सहकार्य करून त्याची सढळ हाताने परतफेड करण्याचा प्रयत्न करतो, हे समजून घ्यायला शिकूया.

आपण स्वतःबद्दल जे काही लपवण्याचा आटोकाट प्रयत्न करतो ते आपण स्वतःच अप्रत्यक्षरीत्या जाहीरपणे व्यक्त करीत राहतो, हे समजून घ्यायला शिकूया.

आपण ज्या काही इच्छा किंवा अपेक्षा करत आहोत त्या वास्तविक तत्वं व खरीखुरी तथ्यं यांवर आधारित आहेत का? या गोष्टींचा आपण स्वतः शोध घ्यायला शिकूयात.

राग किंवा वैफल्य यांशिवाय आपण समोरच्या घटनेला सामोरे जाऊ शकतो काय? हा प्रश्न आपण हरघडी स्वतः स्वतःला विचारायला सुरुवात करूया.