आपण आपल्या कुटुंबात शारिरीक व मानसिक आजारांना आग्रहाचे निमंत्रण देत असतो जेंव्हा ‘चूल आणि मूल’ या कामांना आपण कमी लेखतो व ती कामे करणाऱ्यांकडे दुर्लक्ष करतो.

‘दिलेला शब्द, शपथ किंवा वचन नेहमी पाळलेच पाहिजे’ आणि ‘दिलेला शब्द, शपथ किंवा वचन कधीच पाळायचे नाही’, या दोन्हींचा टोकांचा मध्य साधायला शिकूया.

उद्या आपल्या घरात होऊ घातलेली मोडतोड टाळायची असेल तर आज घराबाहेर मोडतोड करणाऱ्या आपल्या व्यक्तीला डोक्यावर घ्यायचे किंवा त्याकडे दुर्लक्ष करायचे टाळायला शिकूया.

वारंवार प्रयत्न करणारे आपल्या अपेक्षांच्या व स्वप्नांच्या आसपास पोहोचतात, नशीबावर व इतरांवर विसंबणारे किंवा बघू नंतर म्हणणारे मात्र त्या ठिकाणी पोहोचू शकत नाहीत, हे समजून घ्यायला शिकूया.

मानवसेवा करण्याचा सर्वोत्तम प्रकार म्हणजे आपल्या वाट्याचे काम आपल्या घरचे व महत्वाचे समजून आवडीने, तन्मयतेने व आत्मियतेने करत रहायला शिकणे, हे समजून घ्यायला शिकूया.

जी कामे करताना आपण आपले देहभान, काळवेळ व तहानभूक विसरून जातो, अशी काही कामे असणारे कायदेशीर व्यवसाय किंवा नोकरी, आपले करिअर म्हणून निवडायला शिकूया.

आपला निरुत्साह, बोरडम व शीण घालवण्याचा सर्वात प्रभावी मार्ग म्हणजे आपली रोजची छोटी छोटी कामे आनंदाने, आवडीने व मनापासून करायला शिकणे.

कोणा गरजुला काही देऊनही, दान, मदत किंवा उपकार करूनही आपलेच भावनिक व आत्मिक नुकसान होते जेव्हा आपली दिल्याची भावना व अहंकार वाढतो, हे समजून घ्यायला शिकूया.

ज्या गोष्टींवर आपले मन सहजच भाळते, त्या गोष्टीच नंतर आपल्या मनाला भळभळत्या जखमा व वेदना देऊ शकतात, याचे भान ठेवून मनाला थोडा आवर घालायला शिकूया.

आपल्यासमोरच्या रोजच्या समस्या व प्रश्न यांना आपली स्वतःची प्रतिष्ठा, इज्जत, किंमत व नाव यांच्याशी जोडण्याऐवजी त्या सोडवताना साधे, सहज, व्यावहारिक व सोपे पर्याय निवडायला शिकूया.