आपल्याला जाणवणाऱ्या भावनिक स्फोटाचे कारण अंतर्मनात ठासून भरलेल्या बऱ्याच नकारात्मक व दुखऱ्या भावना असू शकतात.

जर एखाद्या भावनेतून आपल्याला पूर्णपणे मुक्त व्हायची इच्छा असेल तर, पहिली पायरी म्हणजे आपल्याला त्या भावनेची जाणीव होणे.

आपल्या अंतर्मनातील शांतता, प्रेम, आनंद आणि ताकद यांची सतत जाणीव ठेऊया, त्यांना सतत आवाहन करण्यास सुरुवात करूयात.

बाह्यजगातील सुखे उपभोगत असताना, आपले आपल्या अंतःकरणाशी असणारे आपले नाते द्रुढ करण्याचा, आपण प्रयत्न करत राहूया.

जेव्हा आपण लोकांसाठी खूप काळजी व त्याग करून स्वतःकडे दुर्लक्ष करतो तेव्हा आपण अपराधीपणाच्या भावनेने ग्रासलेले असतो.

त्रास देणाऱ्या जगाला रोखत बसण्याऐवजी त्याला तोंड द्यायला व तोल सावरून स्वतःकडे व स्वत्वाकडे परत यायला शिकूयात.

भूतकाळातील ज्या कठीण प्रसंगांनी आपल्याला अनमोल धडे शिकायला मदत केली, त्याबद्दल आपण आभार मानायला शिकूयात.

आपण संभ्रमित होऊ नये यासाठी, लगेचच उत्तर मिळवण्याची गडबड करण्यापेक्षा, आपण आपल्या प्रश्नांसोबत जगायला शिकूयात.

‘स्वतःला परिपूर्ण सिद्ध करण्याचा प्रयत्न,’ बाह्यजगात हानिकारक ठरतो, अंतःकरणात मात्र आपल्याला आपल्या गुणांची ओळख घडवतो.

“चुका करण्यात गैर नाही” व “शिकताना अपयश येणारच”, असा अनुभव आपल्याला असल्यास, तो आपल्या मुलांना देणे सोपे होते.