भांडणे मतभेदांमुळे होत नाहीत तर मतं, भावना व द्रुष्टीकोन अनास्थेने धुडकावून लावल्यामुळे किंवा पायदळी तुडवल्यामुळे होत असतात.

आपल्या अस्वस्थ भावना, स्पष्टीकरण न देता आपल्या कोनातून समजून घेतो, त्यांना हलक्यात घेऊन उडवून लावत नाही, तोच खरा मित्र.

स्वीकार, आदर, विश्वास, कौतुक, प्रोत्साहन, क्रुतज्ञता, सामंजस्य व क्षमा या आपल्या प्राथमिक मानसिक गरजा असतात.

जर आपल्या भावनिक गरजा भागवल्या तर, परस्परविरोधी कल्पना, भावना आणि इच्छा-आकांक्षा आपण सहज हाताळू शकतो.

आपण जेव्हा भावनिक पातळीवर वेदना सहन करत असतो, तेव्हा इतरांबरोबर आदराने व प्रेमळपणे वागणे, जरासे कठीण असू शकते.

अस्वस्थ झाल्यावर त्या वातावरणापासून दूर जाणे, थोडा वेळ एकटे रहाणे, वादाची सुरुवात ओळखणे आणि पुन्हा समंजसपणे व आदरपूर्वक संवाद साधणे योग्य.

वादविवाद करण्यासाठी दोन व्यक्तींची गरज असते, तर तो टाळण्यासाठी व मिटवण्यासाठी फक्त एकाच व्यक्तीची गरज असते.

आपण तावातावाने मांडलेल्या गुणात्मक व तार्किक मुद्यांपेक्षा, आपल्या चेहऱ्यावरील रागीट भाव व हावभाव, समोरच्याला दुखावतात.

वादविवादांमध्ये बोलताना काळजीचे, काळजाचे, आदराचे व दिलासा देणारे शब्द वापरून बोलायला शिकूया.

मतभेदांबाबत बोलताना आपण काय बोलतोय त्यापेक्षा आपण ते कशा प्रकारे बोलतोय, याची जाणीव ठेवायला शिकूया.