मनावरील मोठे ओझे म्हणजे आपल्या मनातील नैराश्य व भीती या भावना आणि नाउमेद किंवा बेचैन करणारे त्यामागील विचार व द्रुष्टीकोन.

आपल्या उत्साही मनाचे व जीवनाचे खतपाणी म्हणजे नव्या ईच्छा, नवे द्रुष्टीकोन, नवे प्रयत्न आणि नव्या क्रुती.

दिवसभराच्या कामाने आपण उर्जावान व उत्साही होतो, थकवा व निरुत्साह तर आपल्या चिंता व काळज्या यांमुळे तयार होतो.

आपल्याला जे हवं आहे ते मिळवण्यासाठी, आपल्यालाच आपले हातपाय हलवावे लागतात, क्रुती करावी लागते.

इतरांमधील दोष व उणीवा आपण स्वीकार करू शकत नसेल तर, ती आपली चूक आहे, इतरांची नव्हे.

आयुष्य आपल्या मोजमापानुसार असण्याची व जगण्याची अपेक्षा करणे म्हणजे वैफल्य व विषण्णता यांना आमंत्रण देणे.

इतरांच्या मतांवर व परवानग्यांवर आपली मतं, भावना, द्रुष्टीकोन व निर्णय अवलंबून ठेवणं म्हणजे मानसिक पारतंत्र्य.

स्वतःला घडवणे म्हणजे स्वतःसाठी काहीतरी प्रयत्न करणे नव्हे; तर स्वतःमधील क्षमतांचा शोध घेणे व त्यांचा योग्य वापर करत राहणे.

आपल्या चुकांचे व दोषांचे समर्थन करणे म्हणजे त्या सुधारण्याचे व त्यातून काही बोध घेण्याचे प्रमुख मार्ग बंद करण्यासारखे आहे.

आपण जीवंत असल्याचं लक्षण म्हणजे आपण आपले विचार व मनातील द्रुष्टीकोन यांमध्ये गरजेनुसार बदल करू शकतो.