आपली प्रत्येक क्रुती काहीतरी मिळवण्यासाठी किंवा टाळण्यासाठी किंवा दोन्हीसाठी असते, या साठी जाणून घेणे म्हणजे आत्मज्ञान.

ज्या गोष्टी बाह्यजगात असतात त्या आपल्याला सापडतात, ज्या आजीवन आपल्या अंत:करणात असतात त्या आपल्याला पावतात.

डोक्याला शॉट देणाऱ्या तापदायक भावना, आपल्या अव्यवहार्य आणि अवास्तव विचार, समजूती, मान्यता व ग्रुहितकं यांमधून उगम पावतात.

ज्या विचारांमधून सर्वांमध्ये आनंद, प्रेम, उत्साह आणि प्रेरणा या भावना तयार करणारे वर्तन उपजते, ते सर्व विचार चांगले, सुविचार.

“पण, परंतु, किंतु” हे शब्द फक्त दोन वाक्ये जोडतात, दोन मने नाही, म्हणून समोरासमोरच्या संभाषणात त्यांचा वापर कमीतकमी व्हावा.

आत्मसंतुष्टी हा आत्मविकासाच्या मार्गावरील पहिला अडथळा आहे, तो पार केल्यावर पुढील प्रवास सुरु होतो.

बदलांचे हसतमुखाने स्वागत करणेच योग्य, कारण आपण स्वागत केले नाही म्हणून ते यायचे थांबत नाहीत.

कारणांमध्ये रुची दाखवल्यास कार्यकारणभाव व समजूतदारपणाचा उगम होतो, परिणामांमध्ये रुची दाखवल्यास हटवाद व ताठर भूमिकेचा उगम होतो.

आपल्या चुकांवर पांघरूण घालणे व सारवासारव करणे, म्हणजे आपला नवीन काही शिकण्याचा मार्ग अडवून धरणे.

एखाद्या विषयाचे जितके खोल ज्ञान व माहिती, आपण माहीत करून घेऊ, तितके आपण जास्त अज्ञानी, माहिती नसलेले व नम्र बनू.