आपल्याला नेमके काय हवे आहे? व ते का हवे आहे? हे स्पष्ट माहीत नसेल तर ते कशाही पद्धतीने, कोणालाही दुखावून व कसेही करून मिळवायचेच! ही प्रवृत्ती बळावू शकते.

आपण काय बोलत व करत आहोत? कसं बोलत व वागत आहोत? हे आपल्याला इतरांबद्दल कमी व आपल्या स्वतःबद्दल जास्त सांगतं, मग आपली परिस्थीती, काळ व वेळ कसाही असो.

आपल्याला जीवनात कोणकोणत्या भूमिका चांगल्या प्रकारे वटवायच्या आहेत, हे स्पष्टपणे ओळखल्यास त्याव्यतिरिक्त इतर मुखवटे वागवण्याची गरजच उरणार नाही.

फळावर डोळा ठेवून काही कृती करण्याऐवजी अपेक्षित फळ डोळ्यांसमोर ठेवून आपली कृती सतत हटकून ठरवून व समजून उमजून करायला शिकूयात.

यश योगायोगाने मिळत नाही, त्यासाठी आपल्याला योगदान करावे लागते, म्हणून फक्त योगायोगाची वाट बघत बसण्याऐवजी आपण योगदान द्यायला शिकूयात.

आपण जे करतोय ते का करतोय? ते नक्की महत्त्वाचे आहे काय? नक्की आपल्याला तेच हवे आहे काय? या प्रश्नांची उत्तरे संकट आल्यावर शोधण्याऐवजी आजच शोधून ठेवूया.

कंडीशन योगायोगाने आली असेल, परंतु कंडीशनींग मात्र आपण स्वतः सरावाने केलेले आहे, म्हणूनच डीकंडीशनींग योगायोगाने होणार नाही, तेही आपल्याला सरावानेच करायला हवे.

आपल्या दैनंदिन जीवनात प्रतिक्रिया न देता, प्रतिसाद द्यायला शिकण्याचा, सर्वात चांगला मार्ग म्हणजे आपल्या स्वतःच्या वाट्याची जबाबदारी व उत्तरदायीत्व स्वीकारणे.

प्रभावी व परिणामकारक होणे म्हणजे आपला प्रभाव कुठे चालतो? व कुठे चालत नाही? यांचा शोध घेऊन आपल्या प्रभावाच्या क्षेत्रात काम करणे व त्या कामांत स्वतःला वाहून घेणे.

आपल्याला आपल्या आयुष्याचा दर्जा सुधारायचा असेल तर, आपण जे काही करायचे ठरवतो त्याने आपल्या मूल्यांमध्ये कीती भर पडत आहे, यावर लक्ष द्यायला शिकूया.