जर आपण दुसऱ्याचा पाणउतारा करण्याने समाधानी होणारे असू तर ह्या तोट्याच्या पद्धतीत बदल घडवून आणणारे होऊया.

ज्यांच्याकडून आपल्याला निष्ठा व सहकार्य हवे असते त्यांच्या नवीन कल्पना, सूचना व त्यांची बुद्धिमत्ता यांची तारीफ करायला शिकूया.

चूक की बरोबर, योग्य की अयोग्य, वैध की अवैध, न्याय्य की अन्याय्य हे ठरवण्याच्या नादात समोरच्या माणसाला समजून घेणे बाजूला राहते.

आपल्या मनाला खोलवर भिडलेले सुवचन व सुविचार, आपल्या दैनंदिन जीवनात उतरवण्यासाठी प्रयत्नांची पराकाष्ठा करूयात.

वरिष्ठ किंवा कनिष्ठ, ज्यांच्याबरोबर आपण दररोज काम करतो, त्यांच्याबद्दल सकारात्मक बोलायला व त्यांना पाठिंबा द्यायला शिकूयात.

आज आपण जसे बोलत व वागत आहोत, अगदी तशाच प्रकारे आपला मुलगा किंवा मुलगी उद्या बोलणार वागणार आहे, हे लक्षात ठेवूया.

जे आपल्याला मिळाले आहे त्याबद्दल आपण समाधानी असावे, परंतु जसे आपण आहोत त्याबद्दल मात्र समाधानी असू नये, सुधारवादी असावे.

आपल्या जीवनाला व जगण्याला अटी व शर्ती लागू करणे म्हणजे आपले आयुष्य त्रासदायक, दुःखी व कटकटींचे करणे.

आपल्या अव्यक्त क्षमता, आवडी, वकूब, ताकदी, आत्मविश्वास, लायकी, प्रतिमा, चारित्र्य यांमध्ये थोड्याफार विकासाला नेहमीच वाव आहे.

आपल्या आयुष्यात घडणाऱ्या गूढ व रहस्यमय गोष्टींची कारणमिमांसा करत बसण्यापेक्षा त्यांचा स्वीकार करणे सर्वोत्तम.