आपल्या रोजच्या कामात रस वाटावा, याचा सर्वोत्तम मार्ग म्हणजे त्यातून आपल्या “आंतरिक विकासाच्या संधी” शोधत रहाणे.

समान वैशिष्ट्ये व गुण असणाऱ्या लोकांमध्ये, एकमेकांच्या मनात संवेदना, सहवेदना व नाजूक जागा निर्माण करण्याची ताकद असते.

‘मनात घर’ करून बसलेल्या गोष्टींची ‘घरघर’ समजून उमजून बंद केल्याशिवाय, आपण आपल्या ‘घरात’ बिनधास्त ‘घोरू’ शकत नाही.

आपण जेव्हा “तिऱ्हाईत” व्यक्ती बनून स्वतःच्या वागण्याबोलण्यावर लक्ष ठेवून असतो, तेव्हा आपण शक्यतो योग्य व तार्किक निवड करतो.

दुसऱ्याच्या डोक्यावर खापर फोडल्याने आपले डोके तर वाचते, पण एखादा मौल्यवान धडा डोक्याबाहेर जातो व डोक्यात अंधार उरतो.

“ईश्क” तो यूही बदनाम है दोस्तों, “अंधे, बहरे और लंगडे” होने के क्रोध, द्वेष, मत्सर, नैराश्य, डर, खुशी, आनंद, मोह ये भी कई नाम हैं।

दुसऱ्या व्यक्तीच्या चुकीला व दुरावस्थेला फक्त ‘तो स्वतःच जबाबदार’, आहे असे मानल्यामुळे आपण त्याची परिस्थिती समजू शकत नाही.

ज्या गोष्टी कल्पनेत करायला, जाणायला व अनुभवायला आपण तयार होतो, त्या गोष्टी आपण प्रत्यक्षात उतरवण्याची शक्यता जास्त.

दुसऱ्यांच्या चुका सर्वस्वी त्याच्याचमुळे आणि आपल्या परिस्थितीमुळे व नाइलाजास्तव, या आपल्या प्रव्रुत्तीवर जरा लक्ष ठेवूया.

मनश्चक्षुंसमोर हुबेहूब व स्पष्ट चित्र तयार करू शकणारी आपली कल्पनाशक्ती, ही शाब्दिक वर्णनापेक्षा खूपच परिणामकारक असते.