आपण आपल्या भावनांना आपल्या विचारांचा व शरीराचा पूर्ण ताबा दिल्यास आपण आपले स्वत्व व स्वातंत्र्य हरवून बसतो.

चर्चाविषयाशी भावनिकद्रुष्ट्या न जोडलेली, स्वनियोजनात पारंगत असलेली व आपली शुभचिंतक व्यक्ती चर्चेसाठी सर्वोत्तम असते.

परिस्थितीचे आकलन वाढवण्यासाठी वेगळी मते व विरोधी मते मांडणाऱ्या व्यक्तींबरोबर चर्चा केलेली बरी, त्रास होत असला तरीही.

मनातील भीतींवर गाडी, बंगला, नोकरी, पगारवाढ, बढती, सहली, मैत्री, पार्टी, लग्न, मुले हे उपाय तात्पुरते व कुचकामी ठरतात.

आपण जे वागतोय तो निर्णय कोणाचा आहे? आपला की आपल्या भावनांचा की मूल्यांचा की ठरवलेल्या निश्चयाचा याची पाहणी करायला शिकूया.

भावनांमुळे परिस्थितीबद्दल काल्पनिक चित्रे तयार होतात, त्यानुसार मनातील निर्णय होतात, जे सत्यापासून खूपच वेगळे असू शकतात.

जेव्हा आपला मूड खराब असतो तेव्हा जगणं, जीवन, शिक्षण, नोकरी, लग्न, नातेसंबंध यांविषयीचे मोठे व महत्वाचे निर्णय घेणे टाळूया.

आपल्या भावना या ढगांसारख्या असतात, त्या येतात व बदलतात, तात्पुरत्या राहतात किंवा जातात परंतु कायमस्वरूपी राहत नाहीत.

आपण जी गोष्ट स्वतःला देतो व स्वतःसाठी करतो, तीच गोष्ट आपण इतरांना देऊ शकतो व इतरांसाठी करू शकतो.

अपयश व पराजय आपल्याला प्रेरणा देतो की खच्ची करतो, याचे बारकाईने निरिक्षण करुया व प्रेरित होण्याची यथार्थ निवड करुया.