ज्या गोष्टींबद्दल आपल्याला मनापासून वाईट वाटते व आपण दुखावले जातो, आणि ज्या आपण बदलू शकत नाही, त्या गोष्टींबद्दलचे आपले दृष्टिकोन दुरुस्त करून घेऊया.

आपली योग्यता सिद्ध करण्याचा उत्तम मापदंड आपण इतरांना दिलेली समर्पक व अचूक उत्तरे नसून आपण स्वत:ला विचारलेले यथार्थ व सहेतुक प्रश्न असतात, हे समजून घ्यायला शिकूया.

जेव्हा आपल्याला एखाद्या विषयाबद्दल खूप सारे माहीत असते तेंव्हाच, त्याविषयी बरेच काही आपल्याला माहीत नाही, हेही माहीत होऊ शकते, हे समजून घ्यायला शिकूया.

इतरांच्या डोक्यावरील ओझी आपण वाटू किंवा खाली उतरू शकतो, डोक्यातील ओझी मात्र ज्याची त्यालाच वाटावी किंवा उतरून खाली ठेवावी लागतील, हे समजून घ्यायला शिकूया.

आपल्या डोक्यावरील भावनिक ओझी आपण कळतनकळत अतिशय मानसिक जवळीक असणाऱ्या इतरांच्या डोक्यावर लादत असतो आणि त्यांची ओझीही स्वतःवर लादून घेत असतो, हे समजून घ्यायला शिकूया.

आपले मन भूतकाळ व भविष्यकाळ यांची परिक्रमा करूनच वर्तमानकाळात येते, म्हणून या परिक्रमेचे दोन्ही मार्ग सुकर, सुपर व सकारात्मक बनवून ठेवायला शिकूया.

आपल्या मनात विचारांचा प्रचंड गोंधळ उडाला असेल तर आपण स्वतःला विचारलेला मोठा व अवघड प्रश्न फोड करून छोटा व साधासोपा करून घेण्याचा प्रयत्न करायला शिकूया.

आपल्या मनात चटकन आलेले पहिले उत्तर हे आपल्या अंतर्मनाचा भाग असते, तर नंतर येणारी उत्तरे, समर्थने व दाखले हे बाह्यजगाचे भाग असतात, हे समजून घ्यायला शिकूया.

आपल्या मनात सतत तक्रारींची व दोषांची साखळीच तयार होत असेल तर आपण आपल्या मनात असणाऱ्या ध्येयांचे, हेतूंचे व अनुभवांचे भावार्थ हळुवारपणे बदलून घ्यायला शिकूयात.

आपण भावनिक वादळात असताना कोणाचाही भावनिक आधार घेण्यातील मुख्य अडचण म्हणजे योग्य की अयोग्य, चूक की बरोबर, पटण्यासारखे आहे की नाही? हे शोधत बसणे, हे समजून घ्यायला शिकूया.