अप्रिय, नापसंत व नावडीच्या गोष्टींचा, स्वीकार केला, तर लगेचच आपल्याला हलकं हलकं, शिथिल व मोकळं ढाकळं वाटायला लागतं.

भीतीतून उगवलेल्या विचारांना बाजूला सारून, आपण भलेपणा, करुणा व शांती यांमधून उगवलेल्या विचारांशी जवळीक करूयात.

बाह्य जगतातील संघर्ष लढण्यासाठी, आपल्या अंतर्गत जगतातील संघर्षांमध्ये, वाया जाणारी शक्ती, आपण वाचवायला हवी.

आपण केलेल्या क्रुतीच्या पाठीमागील, अद्रुष्य समज व उमज, धुंडाळून समोर आणणे व त्यांची ओळख करून घेणे, म्हणजे स्वतःला जाणणे.

चिकित्सा करण्यासाठी स्वतःच्या मनातील, धारणा, विचार आणि भावना हे जगातील सर्वोत्तम विषय आहेत.

आपल्याला काय करावेसे वाटते? व का? याचे जे उत्तर आपल्याला आपल्या अंतःकरणातून मिळेल तेच उत्तम उत्तर असेल.

आपल्या अंतर्मनाचे हवेहवेसे व संपूर्णपणे नवे रूप, आपण तयार केल्यास, आपल्यासमोर संपूर्णपणे नवे जग, प्रकट होऊ शकेल.

दोन विचार, दोन दिशा किंवा दोन पद्धती यांपैकी निवड करतानाची आपली द्विधा मनस्थिती आपले अंतरंगच दूर करू शकते.

आभास, कल्पना, प्रतिमा, स्वप्नरंजन, दिवास्वप्न आणि वास्तव यांमधील पुसट सीमारेषा, वारंवार जागरूक होऊन स्पष्ट करूयात.

आपण जसे दिसतो आहोत व जसे स्वतःला प्रदर्शित करीत आहोत व जसे आंतरिक विश्वात आहोत, यांतील अंतर आपण कमी करूयात.