बाह्य जगाच्या रेट्यामुळे निवडलेल्या जीवनमार्गापेक्षा, आंतरिक रेट्यातून निर्माण केलेला नवीन जीवनमार्ग, नेहमीच श्रेयस्कर असेल.

निश्चितता व सुरक्षितता वाटवण्याच्या खटपटीत, आपले मन आपल्या अंतरंगातील आदर्शांच्या व मूल्यांच्या, विरोधात काम करते.

ज्या ज्या समस्या व अडचणींमधून आपण आरपार पाहतो व सहजपणे पार करतो, त्या त्या ठिकाणी आपण आपला जीवनमार्ग बनवतो.

आपल्या मनातील गोंधळ, संदिग्धता व संदेह समजून घेऊन, आपली समज वाढवत नेणे, म्हणजे आत्मसमर्पण व्रुत्तीने जगणे.

नवीन व विकसित परिणाम हवे असतील तर आपल्याला दररोज त्याच त्याच गोष्टी न करता, काही नवीन गोष्टी कराव्या लागतील.

भूतकाळाबाबत का? या बेडीरूपी प्रश्नाचे उत्तर शोधण्याऐवजी, वर्तमानाबाबत कसे? या स्वातंत्र्यरूपी प्रश्नाचे उत्तर शोधणे, उत्तम.

आपल्याला ताण येतो तेव्हा, तो प्रसंगाचा दोष नसतो, आपल्या मनाने, प्रसंगाचे जे विश्लेषण व समिक्षण केले, त्याचा असतो.

निराश व दुःखी होणे, हे चांगले आहे, स्वतःला जाणण्याचे व ओळखण्याचे ते कारण व माध्यम आहे, स्वःविकासाची ती शीडी आहे.

मी हे स्वीकार करू शकतो काय? या स्वःप्रश्नाला ‘होय’ उत्तर देऊन, आपण बाहेरील व मनातील घटनांचा, उत्तम सामना करू शकतो.

आपल्या जीवनातील प्रत्येक घटना, आपल्यासाठी काहीतरी, उघड किंवा छुपी नवीन संधी देण्याकरीताच आलेली असते.