आपल्या जीवनाचा विकास म्हणजे आपला विकास आणि आपला विकास म्हणजे आपल्या ज्ञानाचा, कौशल्यांचा व क्षमतांचा विकास.

इतरांशी वागताना आपल्या आतमध्ये ज्या काही भावना व विचार येतात ते म्हणजे खरे आपण, जे आपण बोलतो व दाखवतो ते निनावी आपण.

चांगलं वागण्याचा अभिनय करता करता, एक दिवस तो अभिनय आपली अभिव्यक्ती बनतो, नकळतपणे आपणही अभिनव होऊन जातो.

आपले पाय खाली ओढणारे फारच थोडे खेकडे जनात असतात, उरलेले जवळपास सगळे खेकडे आपल्याच मनात मुक्कामी असतात.

इतरांचे वीक पॉईंट शोधत बसण्यापेक्षा, स्वतःचे स्ट्राँग पॉईंटस शोधून काढणे, जास्त फायदेशीर व सुखदायक आहे.

चांगला विचार करण्याची क्रिया करण्याबरोबरच, ठरवून चांगली क्रीया करण्याचा विचार करणारा माणूस बनूयात.

चुका करणे, त्यांची वैयक्तिक जबाबदारी घेणे आणि त्यात सुधारणा करण्याच्या वेगवेगळ्या पद्धती शोधणे, चुका न करण्यापेक्षा उत्तम.

आपण जर महत्त्वाच्या गोष्टीतसुद्धा टाळाटाळ करीत असेल, तर आपल्या मनात आपल्याकडून चूक होऊच नये ही अवास्तव अपेक्षा असू शकते.

आपण जे एखाद्याला पटवायला जातो, ते अगोदर जर आपल्याला पूर्णपणे पटलेले असेल, तर त्याला ते पटण्याची जास्त शक्यता असते.

जर एखाद्या क्षेत्रात आपल्याला विकास करायचा असेल, तर स्वतःमध्ये विकास करणे हीच त्याची सुरुवात असते.