जी गोष्ट अथवा वस्तू आपण डोक्यात किंवा डोक्यावर घेतो, ती आज ना उद्या आपल्यासाठी डोकेदुखी ठरू शकते.

प्रेमात माणूस कधीही पडत नाही, आणि जर पडलाच तर ते प्रेमासारखं दिसणारं दुसरंच काहीतरी असतं; प्रेम नसतं.

सर्वात जास्त गप्पा, चर्चा, वादविवाद, प्रश्नोत्तरे व विचार विनिमय आपण स्वतःशीच करतो म्हणून स्वतःचे चांगले मित्र असतो.

स्वतःसोबत व स्वतःच्या विचारांसोबत बोर होणाऱ्या व्यक्तीला, स्वयंसुधारणा करण्याची ती एक संधी असते.

आपल्या क्षमता, कौशल्ये, व्यक्तीमत्व, ज्ञान, मार्ग आणि कार्यपद्धती यामध्ये सुधारणेला व विकासाला सदासर्वकाळ वाव व संधी उपलब्ध असतेच.

उपहास करून, दोष देऊन, आरोप करून आणि कमीपणा दाखवून आपण आपल्या नातेसंबंधांना सुरूंग लावण्याचे दुष्कर्म करीत असतो.

लोकांना त्यांची “जागा दाखवण्याच्या” नादात, आपण आपली जागा व पातळी नकळतपणे सोडून देतो.

आपल्या अंतर्मनातील खोल व तीव्र इच्छांना व आकांक्षांना शरण जाणे व समर्पित होणे आपल्यासाठी सर्वाधिक यशदायी, उर्जादायी व सुखदायी असते.

शिक्षण म्हणजे शरीर, बुद्धी व मन यांचा निरंतर विकास; शाळा-कॉलेजं आपल्याला फक्त त्याचा मार्ग व पद्धती शिकवतात.

झपाटलेल्या माणसांकडे खूप ताकद असते, म्हणून माणसाने एखाद्या तरी विधायक ध्येयाने झपाटलेले असावे.