आपले प्रतिसाद हे फक्त आजूबाजूच्या परिस्थितीनुसार ठरवणे टाळून, आपण खरोखर जसे करायचे, बनायचे व जगायचे पक्के ठरवले आहे त्याला अनुसरून ते बदलायला शिकूया.

आत्मविकास, आत्मसंतुलन, शांतता, ध्येयकेंद्रता, भविष्यकेंद्रता व आशावाद या आपल्या प्राथमिक मानसिक गरजा असतात, हे समजून घ्यायला शिकूया.

आपल्या आयुष्यातील शांतता किंवा भयग्रस्तता यांतील अंतर म्हणजे आपल्या अंतर्मनातून येणाऱ्या प्रतिसाद किंवा प्रतिक्रियांमधील आपण स्वतः निवडलेले अंतर, हे समजून घ्यायला शिकूया.

प्रत्येक दिवस सारखाच पण, आपल्या स्वतःच्या भावना, विचार, आठवणी व त्यांना आपण दिलेले अर्थ त्याला चांगला-वाईट, शुभाशुभ बनवतात, हे समजून घ्यायला शिकूया.

तत्वांचा अंगीकार करतांना ती विचार करून, पारखून, मोजून मापून व व्यवस्थित तोलून घ्यावी कारण आपली तत्वेच कायम आपल्यावर स्वामीत्व गाजवत असतात, हे समजून घ्यायला शिकूया.

“सगळे करत आहेत म्हणून आपणही करतो” असे म्हणणे म्हणजे विचार करणे, निर्णय घेणे, जबाबदारी घेणे व विकास करणे यातून स्वतःची सुटका करून घेणे, हे समजून घ्यायला शिकूया.

समाजातील थोड्याफार लोकांचे वाईट वर्तन पेपर, टी. व्ही. व समाज माध्यमे यांमधून इतर बहुसंख्य लोकांच्या लक्षात आणून देणे म्हणजे त्या वर्तनाची जाहिरात करण्यासारखेच आहे, हे समजून घ्यायला शिकूया.

अनुकरण की सद्सदविवेक  यांपैकी निवड करतांना बहुतांश वेळा आपण इतरांच्या अनुकरणाचीच निवड करतो व स्वतःची सद्सद्विवेकबुद्धी गुंडाळून ठेवतो, हे समजून घ्यायला शिकूया.

आपण जे काही करणार आहोत त्या गोष्टीवर आपले नियंत्रण “असणे” ही एक बाब आपल्याला बलवान करते, तर ते “नसणे” आपल्याला हतबल बनवते, हे समजून घ्यायला शिकूया.

आपली आपल्याकडूनच काही अपेक्षा असणे व ती पूर्ण करण्यासाठी गरजेच्या असणाऱ्या गोष्टींवर आपले कसलेही नियंत्रण नसणे, तणावाचे कारण असू शकते, हे समजून घ्यायला शिकूया.