आपल्याजवळ जे जे आहे त्याचा आनंद घेण्यास शिकणे व जे जे नाही त्याची काळजी थांबवण्यास शिकणे, म्हणजे सुख.

आपल्यातील त्रुटींचा व चुकांचा बचाव करणे, म्हणजे आपल्या सुधारण्याचा व विकासाचा उद्देश गुंडाळून ठेवणे.

आपण आत्ता जसे आहोत त्यात बदल घडवून आणला तरच, आपल्याला जे मिळवणे गरजेचे आहे ते मिळवणे शक्य आहे.

तिरस्कार, कटुता, सुड, वैफल्य व दुःख यांच्या आमरण कैदेतून स्वतःची सुटका करून घेण्याचा सर्वोत्तम उपाय म्हणजे इतरांना क्षमा करणे.

कल्पनेने पुढे भविष्यात पाहिल्यावर, मनाला उत्साहीत व रोमांचित करणारी, आपल्या मनाची अवस्था म्हणजे आशा.

फक्त वाईट व विघ्न टळावे अशी आशा आपण ठेवणार असू, तर उत्तमाकडे व चांगल्याकडे जाणारा आपला जीवनप्रवास थंडावेल.

एखाद्याकडे पाहून, आजूबाजूला पाहून, खाली पाहून, वर पाहून किंवा मागे पाहून जगण्यापेक्षा समोर पाहून जगणे केव्हाही श्रेयस्कर.

आपण कोणत्या कारणासाठी जगत आहोत? व त्यासाठी काय किंमत द्यायला तयार आहोत? हे माहित असणे म्हणजे प्रभावी असणे.

आपल्याला जीवनात काय साध्य करायचे आहे?  हे माहीत असेल, तर आपल्या मान्यता, क्षमता, संधी, योग्य-अयोग्य, प्रयत्न इत्यादी ठरवणे सोपे होईल.

स्वेच्छेने व स्वखुशीने आपल्या जीवनातील ध्येयांशी स्वतःला तनामनाने बांधून घेणे म्हणजे वैभवशाली जीवन जगणे.