लोक ज्यांच्या त्यांच्या विचारात मग्न असतात, आपल्याबद्दल विचार करायला त्यांच्याकडे वेळ व ताकद दोन्हीही नसतात.

आपण एखाद्याची अयोग्य व कठोर निंदा करत असेल तर, आपण त्याचा मत्सर किंवा हेवा तर करत नाही ना? याचा विचार करूयात.

ज्या गोष्टींमध्ये आपण रस घेतो, त्या सर्व गोष्टी आपण आपल्या जीवनात सर करीत जातो, चांगल्या व वाईट दोन्हीही.

आपण इतरांचे भले व चांगले चिंतीत किंवा करीत असतो तेव्हा सर्वाधिक भले व चांगले आपण स्वतःचेच करीत असतो.

अर्थ कमावणे व आर्थिक नियोजन करणे यांबरोबरच, आपल्या जीवनाचा अर्थ शोधूया आणि त्याचे भरलेपण व भारलेपण जाणूया.

दुःखाचे एक मुख्य कारण म्हणजे आपल्याला वाटणाऱ्या आत्मदया, आत्मकरुणा, आत्मकेंद्रितता व आत्मक्लेश या भावना.

समोरच्या व्यक्तीच्या चेहऱ्यावर आनंदाचे हसू फुलवेल अशी चांगली क्रुती करण्याचा आपण नेहमी प्रयत्न करीत राहूया.

आपल्याला झोप येत नाही तेव्हा कोणाला आनंदी ठेवण्यासाठी आपण काय काय करू शकतो यांवर विचार करायला सुरुवात करूया.

स्वतःची ओळख पटवणे, स्वतःचे असली स्वरूप जाणणे व स्वतःच्या असली स्वरूपात जगणे म्हणजे यशस्वी होणे.

आपल्याला बारीकसारीक गोष्टींची चिड येते कारण आपण त्या बारीकश्या गोष्टींना गरजेपेक्षा अनेक पटींनी जास्त महत्त्व देत असतो.