कोणा एकाला त्याग करण्याची गरज नसणे, दुसऱ्याला जिंकण्याची आशा नसणे, दोघांनीही तडजोड व समेट करणे म्हणजेच सहकार भावना, ती जोपासायला शिकूया.

इतरांचे “मत ऐकून व समजून घेतले” तरीही आपण मित्रत्वाने त्या “मताशी असहमत रहायला” व तसे “नम्रपणे बोलून दाखवायला” शिकूयात.

“इतरांनी बदलायला हवं” असं वाटत असेल तेव्हा आपण “इतरांना समजून घ्यायला” शिकायला हवं, आणि आपण “स्वतःला बदलायला शिकायला हवं”.

आपल्या कुटुंबातील व्यक्तींकडे व नातलागांकडे “काय नाही?” हे पाहण्यापेक्षा “काय आहे?” हे पहायला, मोजायला व बोलायला शिकूयात.

एखाद्या व्यक्तीच्या व्यक्तिमत्त्वाला जपणे, त्याच्या मताला जपणे, त्याच्या मनाला जपणे, त्याला अतिशय उच्च दर्जाची वागणूक देणे म्हणजे त्या व्यक्तीवर प्रेम करणे.

दुसऱ्याला समजून घेणे म्हणजे त्याच्या भावनांचे समर्थन करणे व स्वीकार करणे तसेच मतभेद व्यक्त करणेस परवानगी देणे व त्या मतभेदाचाही स्वीकार व आदर करणे.

नकारात्मक भावना बोलून व्यक्त करण्याऐवजी, त्या पत्रामध्ये किंवा वहीमध्ये लिहून काढणे व त्यातील निष्ठूरतेची नोंद घेणे, श्रेयस्कर.

आपल्या घरातील व ऑफिसमधील व्यक्तींना ग्रुहित न धरता कधीही कोठेही भेटल्यावर स्मितहास्य करून त्यांना मान व आदर द्यायला सुरुवात करुया.

आपल्या द्रुष्टीकोनातून क्षुल्लक व फालतू असणाऱ्या गोष्टी, इतरांच्या द्रुष्टीकोनातून अतिशय महत्त्वाच्या व प्रतिष्ठेच्या असू शकतात, याचे सदैव भान ठेवूया.