“तुम्ही माझ्यावर विश्वास ठेवा,” याऐवजी “मी जसे काही वागलो आहे व जे काही केले आहे, त्यावरून आता तुम्ही माझ्यावर विश्वास ठेवू शकता”, हा दृष्टीकोन जतन करायला शिकूया.

शंकाकुशंकांच्या भावनेतून मुक्त होण्यासाठी आपल्याला ज्या शक्यतांना सामोरे जावे लागू शकते, त्या सर्व शक्यतांची कल्पनाशक्तीचा वापर करून माहिती व खात्री करून घ्यायला शिकूया.

मनातील शंका, अनिश्चितता व असुरक्षितता यांनी पीडित असताना, आपण त्याबद्दल नवीन माहिती व ज्ञान मिळवून सकारात्मक शक्यतांवर लक्ष केंद्रित करायला शिकूया.

आपल्याला माहिती असणे आणि शंका असणे यांमधील फरक म्हणजेच आपला स्वतःचा विश्वास असणे आणि विश्वास नसणे, तो समजून घेऊन स्वतःला समजून घ्यायला शिकूया.

आपल्या मेंदूने व मनाने भूतकाळात बनवलेली मर्यादित मते व दृष्टिकोन, आपण पुन्हा आठवून, त्यांना आव्हान देऊन व त्यावर प्रक्रिया करून, दुरूस्त करून घ्यायला शिकूया.

जीवन जगताना आजच्या छोटया प्रश्नाला व ताणतणावाला शोधलेले तात्पुरते उत्तर उद्याला आणखी मोठ्या प्रश्नाचे मूळ नसावे, याची खबरदारी घ्यायला शिकूया.

आसपास केवळ स्पर्धा व चढाओढ आहे म्हणून त्यात उतरण्याऐवजी आपली स्वतःची शारीरिक, मानसिक, बौद्धिक व भावनिक पायरी व तयारी पाहून त्यात उतरायला शिकूया.

भावनिक गुंतवणूक केलेल्या गोष्टी आपल्या चांगल्या व कायमच्या स्मरणात राहतात म्हणूनच आपल्या स्वप्नांमध्ये, ध्येयांमध्ये व उद्दिष्टांमध्ये भावनिक गुंतवणूक करायला शिकूया.

“तू माझ्या मनासारखं वागत नाही तर मीही तुझ्या मनासारखं वागणार नाही”, असं वारंवार ठरवून आपण आपलंच मन:स्वास्थ्य बिघडवत असतो, हे समजून घ्यायला शिकूया.

आपल्या खऱ्या व्यक्तीमत्वाची, तत्वांची व जीवनमूल्यांची खरी परीक्षा तेव्हाच सुरू होते जेव्हा एखाद्या प्रसंगात आपल्या सहनशक्तीचा अंत झालेला असतो.